فاطمه ذاكريان مدير عامل شركت تعاوني روستايي زنان خراشاد بيرجند كه از سال 82 اين شركت تأسيس شده در سال 83 اين شركت را با مبلغ 4 ميليون تومان زيان تحويل گرفته و آنرا احيا و تاكنون توانسته موفقيت هاي چشمگيري را در زمينه فعاليت هاي اين شركتت كه شامل عرضه محصولات كشاورزي، بسته بنديگياهان دارويي و فرآوري آن و پارچه بافي سنتي(تو بافي) است را بدست آورد.
اين شركت در سال 85 با 42 نفر اشتغالزايي اولين لوح تقدير خود را گرفت و پس از آن تاكنون نيز عناوين و رتبه‌ها و دستاورد هاي مختلفي را بدست آورده است.
وي يكي از وام گيرندگان صندوق كارآفريني اميد است كه در جهت تقويت فعاليت هاي آن شركت اقدام به دريافت وام نموده است كه در ذيل به آن اشاره مي كند.
شركت تعاوني روستايي زنان خراشاد بيرجند جهت تقويت فعاليت و خريد مواد اوليه از طرف استانداري و اداره كل ميراث فرهنگي و سازمان تعاوني روستايي به صندوق كارآفريني اميد معرفي و توانستيم مبلغ 50 ميليون تومان وام 4 درصد از اين صندوق دريافت نماييم كه البته اينها براي اشتغالزايي هر چه بيشتر بانوان شهري و روستايي مي باشد. تاكنون بيش از هزار نفر با حمايت صنايع دستي بيرجند آموزش ديده اند كه مي توان به جرأت گفت كلاستان را نيز پوشش داده ايم و اين ها همه توسط مربياني بوده اند كه عضو شركت تعاون روستايي زنان خراشاد مي باشند ولي اعضاي خود شركت نزديك به 300 نفر است كه اكثر بانوان در زمينه (تو بافي) پارچه بافي سنتي فعاليت دارند.
با افتخار بايد بگوييم كه اين شركت توانست براي پنجمين بار بعنوان شركت تعاوني برتر كشور شناخته شود البته در زمينه اشتغالزايي(اولين شركت تعاوني كه بيشترين اشتغالزايي را در سطح كشور داشته است).
قابل ذكر است وام دريافتي از سوي صندوق كارآفريني اميد در جهت تقويت و تهيه مواد مصرفي مورد نياز شركت بوده كه منجر به افزايش توان و خروجي عملكرد شركت و البته اشتغالزايي مناسب شده است كه از اين بابت جا دارداز همكاري رئيس و كاركنان صندوق كارآفريني اميد استان و شهرستان بيرجند صميمانه تشكر نمايم.

حالا به آدمهايي که زياد مسافرت مي‌روند، دقت کرده ايد؟
چمدانِ اين مسافران، اغلب خيلي کوچک و جمع و جور است. چيزهايي که همراه دارند، مهمان‌اند و لازم. خُرده‌ريزه‌اي اضافه برنمي‌دارند. سبُک، سفر مي‌کنند. براي سفر، برنامه دارند. چون مي‌دانند که زمانِ اندکي را در سفراَند و بايد از همين مدتِ کوتاه، بيشترين استفاده را ببَرند.
اما در عوض، آدمهايي که کم به مسافرت ميروند، اغلب چمدان‌هاي بزرگي دارند. کلّي لباس و اثاث، بار مي‌کنند و به حدّي چيزهاي غيرضروري برمي‌دارند که فکر ميکني مي‌خواهند براي عمري، در سفر بمانند. اغلب، جاهايي مي‌روند که زمانشان به هدر مي‌رود؛ چون برنامه‌اي مشخص و بلندمدتي نريخته‌اند. مدام خيال مي‌کنند که «هنوز زمانِ کافي دارم!»
رابطه‌ي ميانِ دو نفر، خيلي شبيهِ مسافرت است.
وقتي آدمهاي زيادي توي زندگي‌مان باشند، کم‌کم متوجه مي‌شويم که بايد چه تصويري را از خود به نمايش بگذاريم؟ ديگر حرفهاي گزافه و رفتارهاي اضافه ازمان سر نمي‌زند. در کمترين زمان و موجزترين بيان، بيشترين اطلاعات را به طرف مي‌دهيم. توقعِ ماندنِ طولاني هم از او نداريم. فقط چيزهاي مهم در رابطه‌مان به جا مي‌ماند. رفتارها و گفتارها و پندارهايي که لازمه‌ي نگه داشتنِ رابطه است.
وقتي آدمي، تجربه‌ي کمي در ايجادِ ارتباط داشته باشد، اغلب، زيادي و پراکنده حرف مي‌زند. موضوعاتي را به ميان مي‌کشد که بعدها برايش ايجاد مشکل خواهند کرد. کارهايي مي‌کند که برايش پشيماني به بار مي‌آورد. برنامه هايش بيشتر يا ناتمام است يا اگر تمام شود، آن چيزي نيست که خودش مي‌خواسته. اهميتِ زمان را درک نمي‌کند. تصور دارد که براي هيچ کاري، دير نيست و درست همين تصورِ باطل، باعث مي‌شود که از خيلي کارها غافل بماند.
ايرادي که در سفرهاي زياد و ارتباطاتِ متعدد هست، همه چيز عادي مي‌شود. آدمي که دهها نفر در زندگي اش بيآيند و بروند، ديگر شوقِ سفر را از دست مي‌دهد. گرچه برنامه دارد، گرچه به همه‌ي خواسته هايش مي‌رسد، گرچه وقتش به بطالت نمي‌گذرد، ولي «لذتِ از خودِ سفر» يا «لذت از خودِ رابطه» در او مي‌ميرد.
تنها حُسني هم که در سفرهاي کم و ارتباطاتِ محدود مي‌توان جُست، همين تازه‌گي و نو بودن‌هاست. آدمي که در طولِ زندگي‌اش، فقط با يکي دو نفر رابطه داشته، گرچه شايد نتوانسته آن را به سرانجامِ خوشي برساند، ولي دستِ کم، از نفْسِ رابطه، لذت بُرده.
به باورِ من، دوستي، سفرِ کوتاه است و ازدواج، سفرِ بلند.
و فقط يکدسته از آدمها هستند که مي‌توانند در هر دوي اين شرايط، موفق و خوشحال باشند:
اينها کساني‌اند که اگر رابطه اي ايجاد مي‌کنند، زياده‌گويي و اضافه‌کاري و حاشيه‌روي ندارند. رفتار و گفتار و پندارشان، همه، مهم و لازم است. اما هيچ وقت هم، براي رفتن، عجله ندارند. تا آنجا که امکاناش هست، مي‌خواهند مسافر بمانند. اينها کساني‌اند که «براي رفتن، نيامده اند.»
مهم نيست با کسي دوست باشيم يا همسر؛ مهم اين است که وقتمان با او تلف نشده. مهم اين است که از اول براي نرفتن، آمده‌ايم؛ در اين صورت، حتا اگر سفرِمان زود تمام شود، لذت برده‌ايم؛ ضرر نکرده‌ايم. /آرش خيرآبادي

گاهی آدم فکر می کند اگر این امیر کبیر بنده خدا در تاریخ کشورمان حضور نداشت، چند سال قرار بود در خیلی زمینه ها عقب بیفتیم؟ حالا قضیه موسیقی ایرانی هم همینطور است. عشاق این سبک موسیقی باید فاتحه ای بفرستند به روحش که یک روز، خدا می داند چه در سرش گذشت که به فکرش رسید موسیقی ایرانی باید مرجع مدونی داشته باشد. همین شدکه علی اکبرخان فراهانی را که خودش یکی از آدم های کاربلد این حوزه بود صدا زد و دستور داد تا آهنگ های موجود در مناطق مختلف کشور را جمع آوری کند.

سرپرست اداره حفاظت محیط زیست درمیان گفت: یک بهله عقاب طلایی که در اثر ضعف جسمانی در روستای «خونیکسار» این شهرستان فرود آمده بود، پس از تیمار و مراقبت در منطقه حفاظت شده درمیان – سربیشه رها سازی شد.
محمد دادی روز دوشنبه به ایرنا، افزود: این پرنده توسط یکی از دوستداران محیط زیست تحویل این اداره شد.

تحرک رسانه ها در انعکاس خدمات دولت، موضوعی است که بارها از سوی مقام معظم رهبری مورد تاکید قرار گرفته و بارها توصیه شده که از تخریب دولت پرهیز شود و اگر کار خوبی توسط هر دولتی صورت می گیرد به مردم منعکس شود. اما بعضا این توصیه مقام معظم رهبری که گرچه ناقض نقش نقادی رسانه ها نیست، آنچنان که باید و شاید از سوی برخی رسانه ها، آگاهانه یا نا آگاهانه، عامدانه یا سهوانه مورد مداقه جدی قرار نگرفته و در مقابل تیغ تیز انتقاد که بعضا بوی تخریب از سوی آن رسانه بجای انتقاد به مشام می رسد را شاهد هستیم.
آنچه مسلم است اینست که حرکت هر مسؤول و خادم دولت و یا دیگر نهادهای فعال چون بسیج، سپاه و دیگر نهادهای حکومتی و غیر دولتی که در راستای خدمت به ملت است،
در حقیقت موجب تقویت و اقتدار دولت و به طریق اولی نظام اسلامی ایران عزیز است و در مقابل هر مطلب یا موضوع که در جهت نقد و زیر سوال بردن غیر منطقی و خارج از دایره عقل و انصاف باشد در حقیقت تضعیف نظام است. در چنین شرایطی رسانه های حتی منتقد بهتر است که اهداف کلی و اقتدار نظام را همواره مد نظر قرار دهند تا جایی برای سوء استفاده کنندگان از فضای رسانه ای که اینک در دهکده کوچک جهانی جریان گردش اطلاعات و اخبار، سرعتی همچون نور دارد، مستمسکی برای مخربان و تضعیف كنندگان نظام نشود.
متاسفانه برخی رسانه ها هستند که به نقش تخریب دولت و تضعیف آن برای بالا بردن سازمان رای گزینه انتخاباتي جناح و جریان خود به اقداماتی انفعالی و ایزایی نزد عوام و توده جامعه حتي با رمز لا اله الا ا…، محمد رسول ا… و یا فاطمه الزهرا(س) و … دست می زنند که با حرکات ایزایی و تخریب کننده سعودی ها در جنگ سخت با یمن و جنگ نرم با ایران با همین رمز لا اله الا ا…، محمد رسول ا… و یا با حرکت گروه های تروریستی همچون داعش با همین رمز لااله الا ا…، محمد رسول ا… و نمایش تصویری خشن از اسلام رحمانی و رهبانی هیچ منافات و مفارقتی ندارد.
اینجاست که چنین رسانه هایی ناخواسته آب به آسیاب دشمن می‌ریزند و ابهام و ایهام مردم را نسبت به اقدامات انجام شده توسط دولتی که مهر تایید رهبری به آن خورده دو چندان می کنند.
تحلیلگران رسانه ای به خوبی می دانند که در برهه حساس کنونی آنچه که بیش از هر چیز کشور عزیزمان را در بستر آرامش به پیش می برد نقش حمایتی از نظام و دولت و تقویت روحیه اتحاد بین همگی مسؤولان خدوم کشور است و صد البته اظهر من الشمس است که فعالیت های دولت این نظام و انعکاس صادقانه و بی غرض خدمات آن در شرایط حساس کنونی جز به اعتماد مردم  به نظام نمی انجامد و کمک به دولت، کمک به نظامی است که تاکنون توانسته در پیچاپیچ مشکلات کوچک و بزرگ در نهایت امنیت، کشور را پیش برد.

دوباره بوی انتخابات می آید و طبعا اصولگرایان که در انتخابات ریاست جمهوری 92 و دهمین دوره مجلس شورای اسلامی طعم شکستی سنگین را چشیده اند، بار دیگر در حال یارگیری و تجمیع قوای خود هستند تا در سال 96 بتوانند شکست های گذشته را به هر شکل ممکن جبران کنند، بر این اساس زمزمه های جلسات و مشورت ها برای رسیدن به یک نقطه واحد در اردوگاه اصولگرایی به گوش می رسد. کمتر از شش ماه تا شروع رسمی رقابت‌های ریاست‌جمهوری 96 باقی مانده و پیش‌بینی‌ها درباره اینکه چه کسانی از اصلاح‌طلبان و اصولگرایان در این عرصه در مقام کاندیدا حضور خواهند داشت، آغاز شده است. هرچند تمامی گزینه‌‎های مطرح صرفا در حد گمانه‌زنی بوده، لیکن پرداختن به آن‌ها می‌تواند تنور انتخابات را زودتر از موعد مقرر، داغ کند.

نماینده ولی فقیه درخراسان جنوبی با انتقاد از سرگردانی بخش خصوصی در بروکراسی ادارات، گفت: دستگاه ها آنقدر سرمایه گذاران را درگیر مسائل اداری می کنند که جرأت سرمایه گذاری ندارند.